Toen het mechanisch vervoer de paardentaxi’s ging vervangen, werden ook de routes die de postkoetsen reden opgeheven. Op een gegeven moment besloten een aantal enthousiaste Engelse rijders om een oude traditie voort te gaan zetten en gezamenlijk gingen zij met hun vierspannen verschillende oude routes rijden, uit puur enthousiasme.
Deze diensten verliepen als volgt: het vertrek van de oude postkoetsen was vanaf het postkantoor in London. De paarden, de tuigen en de koetsen werden uitvoerig geïnspecteerd voor de start, want er mocht onderweg niets kunnen gebeuren dat het tijdschema van de postkoetsen in de war kon sturen. Ook ging er een verantwoordelijk persoon mee, die het tijdschema controleerde. Er moest met een bepaald tijdschema worden gereden en er waren verschillende soorten terreinen waarop gereden moest worden.
Enkele van de situaties die de postkoetsen konden overkomen was bijvoorbeeld een ingestorte brug, een omgewaaide boom over de weg en ook gaten in de weg. Deze obstakels of hindernissen moesten uiteraard worden overwonnen om de route verder te kunnen afleggen. Maar ook raakten de postkoetsen door deze versperringen achter op hun tijdschema, waardoor de koetsiers hun aanspanningen in galop moesten aanzetten om dit weer in te halen. Deze liefhebberij heeft er tenslotte in geresulteerd dat dit vierspanrijden als discipline bij de paardensport erkenning kreeg. De allereerste menwedstrijd werd in Baden-Baden gehouden in 1882 met als winnaar Benno von Achenbach, grondlegger van het hedendaagse mennen.
Uit deze geschiedenis van postkoetsrijden zijn verschillende, zeer herkenbare wedstrijdonderdelen voortgekomen. In december 1968 heeft de Féderation Equestre Internationale (FEI) de opdracht gegeven aan Sir Ansell, een Engelse kolonel, om een reglement op te stellen waarin duidelijk de disciplines van het vierspanrijden als wedstrijdreglement werden opgesteld. Deze reglementen zijn zo opgesteld, dat er niet alleen wedstrijdbepalingen voor vierspannen zijn, maar ook voor de tweespannen, tandems en enkelspannen gelden; zowel voor paarden als voor pony’s. Inmiddels is het wedstrijdrijden als sport van wereldklasse uitgegroeid. De samengestelde menwedstrijden kregen reglementair verschillende onderdelen en bestaan uit een drietal proeven. De winnaar is uiteindelijk diegene die over deze onderdelen het minste strafpunten verzamelt.
Tegenwoordig wordt de sport beoefend in meer dan 25 landen over de gehele wereld.
